Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto

CHINY TO NIE TYLKO SMOKI, LAMPIONY I ZIELONA HERBATA.

Wybierz się z nami w podróż po Państwie Środka: odkryj sekrety Zakazanego Miasta, przepraw się przez jedwabny szlak i wypatrz pandę wielką w lesie bambusowym Syczuanu.

Już niebawem poznasz słynną chińską gościnność, dowiesz się, czym jest czerwona turystyka, zrozumiesz, na czym polega kaligrafowanie wodą, i sprawdzisz, czy masz ochotę na stuletnie jajko.

Bezkresne, tajemnicze i pełne sprzeczności Chiny nazywane są często krajem-kontynentem. Potrzeba wiele czasu, by zgłębić ich filozofię i kulturę. Ale - jak mawiają Chińczycy - nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku. Dlatego huanying! Witamy!

Giulia Ziggiotti studiowała na Uniwersytecie Ca' Foscari w Wenecji (kierunek: język oraz instytucje ekonomiczne i prawne Azji Wschodniej). W 2010 roku ukończyła współczesne studia chińskie i uzyskała tytuł magistra na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 2011 roku zaczęła swoją przygodę zawodową z Chinami jako redaktorka AGIChina24. W 2013 roku znalazła się w gronie założycieli Stowarzyszenia Młodych Włochów w Chinach (AGIC); obecnie zasiada w jego radzie. Przez sześć lat pełniła funkcję sekretarzyni generalnej Włoskiej Izby Handlowej w Chinach. Zarządza szkołą włoską przy Ambasadzie Włoskiej w Pekinie i jest dyrektorką wykonawczą Sapientia (HK) Ltd, firmy finansującej Italian International Nursery and Kindergarten (włoskie przedszkole i żłobek) w Hongkongu. Są to jedyne tego rodzaju placówki edukacyjne w Azji Wschodniej, a zarazem organizacje non profit, upowszechniające włoską kulturę i tradycję pedagogiczną w Chinach.

Sabrina Ferrero urodziła się w Turynie, a od dziesięciu lat mieszka w Perugii. Pracuje jako rysowniczka i graficzka, jest też autorką bloga Burabacio (co w dialekcie turyńskim oznacza "bazgroł"). Tworzy ilustracje i projektuje książki dla dzieci oraz młodzieży.

Dla wydawnictwa Mondadori Electa zilustrowała: "La mia Milano", "Conosciamoci meglio", "Senza filtri", "100 racconti per bambini coraggiosi" oraz "Japonia. Od anime do zen".

Powyższy opis pochodzi od wydawcy